Nou, gewaardeerd?. .. 35 jaar geleden begon ik in Duiven samen met een nieuw pastoresteam. Na 4 jaar kreeg de eerste collega een andere benoeming en hij werd uitvoerig bedankt. Een jaar later vertrok de tweede en werd nog haast meer geprezen. Zelf veronderstelde ik dat ik daar nog jaren zou blijven. En terwijl ik naar huis reed , voelde ik mij verdrietig, deels om hun vertrek maar ook omdat je blijkbaar pas waarderende woorden ontvangt als je weggaat, of ooit een jubileum hebt ..Ik vermoed dat u dit wel herkent: je wilt graag waardering krijgen , óók als je “gewoon je werk doet“.
Deze foto probeert “genade” uit te beelden: het kostbare dat je zomaar ontvangt met tederheid, met barmhartigheid. Het verbindt ons met datgene wat je in het leven ervaart als geschenk, en met name in liefde, verbondenheid, of vergeving.
Misschien kun je zeggen: ik ben ook wel een “begenadigd” mens. Daar ergens zit ook de bron van ons vertrouwen in de toekomst. Dat we te midden van alle huidige onzekerheid ons durven noemen: Pelgrims van Hoop. Vanuit deze beleving bidden we nu op weg naar Pinksteren: ”Kom H Geest vervul de harten van de gelovigen en ontsteek in hen het vuur van uw liefde” Het geschenk van God aan ons.
Nb. Op onze website van de Kbo besteden we ook aandacht aan “Omgaan met het kostbare en het kwetsbare”. https://www.kbogelderland.nl/didam-2/kostbaar/
Emeritus pr Harry Hendriksen






