Parochie H. Gabriël

Nou,  gewaardeerd?. .. 35 jaar geleden begon ik in Duiven samen met een nieuw pastoresteam. Na 4 jaar kreeg de eerste collega een andere benoeming en hij werd uitvoerig bedankt. Een jaar later vertrok de tweede en werd nog haast meer geprezen. Zelf veronderstelde ik dat ik daar nog jaren zou blijven. En terwijl ik naar huis reed , voelde ik mij verdrietig, deels om hun vertrek maar ook omdat je blijkbaar pas waarderende woorden ontvangt als je weggaat, of ooit een jubileum hebt ..Ik vermoed dat u dit wel herkent: je wilt graag waardering krijgen , óók als je “gewoon je werk doet“.

In onze tijd is waardering en erkenning extra kwetsbaar geworden. Want onze maatschappij vraagt voortdurend om topprestaties. Daarmee maak je je populair, en  daar word je ook  letterlijk en figuurlijk op afgerekend. ( Zoals b.v. bij profvoetballers) . Maar dat alles kan je ook te veel worden. Jonge mensen hebben  soms zoveel verplichtingen met hun werk, hun gezin, hun sociale contacten, dat je als het ware jezelf verliest. Wanneer jou daarbij ook nog  voortdurend “de maat wordt genomen” kun je in een burn-out terecht komen.. Je kunt je voelen als  opgebrande lucifers.
Ik hoop dat je óók andere ervaringen hebt met familie en vrienden… Want daar gaat het niet om topprestaties. Daar mag je er zijn zoals je bent, daar  kijken ze met mildheid en genegenheid, liefde naar jou met je kostbare en ook kwetsbare kanten. Wanneer je zoiets ervaart, komt dat dicht bij wat we in de kerk: “genade” noemen. Dat woord “genade” klinkt nogal ouderwets en ongrijpbaar, Maar staat wel centraal in ons geloof. De apostel Johannes schrijft: Niet wij hebben God liefgehad maar Hij ons. (1 Joh4,10)  En dat   klinkt in  woorden die we vaak bidden: Weesgegroet Maria vol van genade, de Heer is met u. En in de eucharistie hoor je  meteen na het kruisteken Moge de liefde van God, de genade van onze Heer Jezus Christus en de gemeenschap in de heilige Geest met ons zijn.. Genade?.. In dat woord  zit iets in van welwillend naar de ander kijken. Een onverdiend geschenk van liefde,  die jou rust, vrede en  bemoediging kan brengen.  Zo wilde en wil God naar ons toe komen in  de persoon van Jezus, met  de H Geest. Het is een onbegrijpelijk geschenk, een genade, En het antwoord op “genade” hoor je bij  Maria als ze in het  “magnificat”  zegt “Mijn ziel prijst hoog de Heer, want Hij heeft neergezien op de geringheid van zijn.

Deze foto probeert “genade” uit te beelden: het kostbare dat je zomaar ontvangt met tederheid, met barmhartigheid. Het verbindt ons met  datgene wat je in het leven ervaart als geschenk, en met name in liefde, verbondenheid, of vergeving. 

Misschien kun je zeggen: ik ben ook wel een “begenadigd” mens. Daar ergens zit ook de bron van ons vertrouwen in de  toekomst. Dat we te midden van alle huidige onzekerheid   ons durven noemen:  Pelgrims van Hoop. Vanuit deze beleving bidden we nu op weg naar Pinksteren: ”Kom H Geest vervul de harten van de gelovigen en ontsteek in hen het vuur van uw liefde” Het geschenk van God aan ons.

Nb. Op onze website van de Kbo besteden we ook aandacht aan “Omgaan met het kostbare en het kwetsbare”.  https://www.kbogelderland.nl/didam-2/kostbaar/

 Emeritus pr Harry Hendriksen