Bezinning

60 jaar priester

in de tijd dat vrijwilligers opstonden
en de kerk schoof naar vrijwillige keuze.

Ik werd in 1964 kapelaan in Beek en met de pastoor reed ik langs de grenzen van de parochie. Hierbinnen ligt onze zorg. En ineens stond ik voor de 18-jarigen cursus, met gespreksthema’s uit het boekje “de achtste dag”. Met een groepje waarin sommigen niets zeiden, anderen het liefst eindeloos bleven redeneren. Ik vond het een verademing toen het werd omgezet naar een 15-jarigenweek waarbij we samen optrokken, kapelaan én vrijwilligers.
Daarna in Driebergen zag ik opnieuw de eigen kwaliteiten van vrijwilligers. Samen ben je méér.
En toen in Glanerbrug mijn pastoor stierf en ik als enige pastor daar in 1975 verder ging, stonden parochianen op, die actief wilden zijn in liturgie, catechese en bezoekwerk. Ik voelde het als een opbouwfase. En zij groeiden in zelfstandigheid.
Naast afspraken over de “taken” was er ook tijd om een Bijbeltekst te lezen en een band te ontdekken tussen wat in jou leeft en wat die tekst je te zeggen heeft.
Vaak ontstond er ook zo’n open sfeer dat je kon “evalueren”: dat je hardop kon zeggen wat je in de werkgroep goed deed, maar ook waar je onderling tegenaan liep .

Ik had ruim 20 jaar lang de “luxe“ dat je (maar) één parochie had, al was het rond 1985 in Oldenzaal wel een grote nieuwbouwwijk met soms 135 eerste-communicantjes! Samen met vertrouwde vrijwilligers kon je dat vorm geven. Zulke aantallen..!

Achteraf leefden we toen in het laatste stukje van de eeuwenlange “volkskerk”. Omwille van opa en oma deden veel gezinnen nog mee, maar soms was de eerste communie al de laatste..

Met volkskerk bedoelen we de situatie dat je bij de geboorte gedoopt werd, dat je thuis en in de kerk opgroeide met geloof, en vanzelfsprekend meedeed zoals het “hoort”.
Voor mij was die situatie de start om verder te groeien in geloof.
Maar velen voelden dit geleidelijk steeds meer als een dwang.

En toen vanaf de 60er jaren, de mogelijkheid toenam om overal zélf te kunnen kiezen (zoals ook rond studie, beroep, levensstijl, haardracht, eten, kleding, recreatie enz. ) raakte dat ook ons geloof.
We groeiden naar een kerk van Vrijwilligheid. En bij de een blééf het geloof of groeide het zelfs; bij de ander verdampte het min of meer. We herkennen dat denk ik nu allemaal.
Tegelijk kun je meestal niet zo precies zeggen wat geloof nú voor jou betekent, want het verschuift ook in de loop van je leven.
Waar zit je nu? En wat doet je goed? Wat knelt je? Wat is voor jou van waarde? 
Op de website van onze KBO heb ik een spoor aangereikt als je wilt “schatgraven” in je leven. https://didam.kbogelderland.nl/van-waarde/

Ik blijf benieuwd wat het lopende wereldwijde synodaal proces ons brengt,
Het nodigt ons uit om samen in openheid de weg van Jezus gaan…
Ja benieuwd, maar het nodigt ook uit om (vooral in deze pinkstertijd) te bidden:

Kom, Heilige Geest, vervul de harten van Uw gelovigen,
en ontsteek in hen het vuur van Uw liefde.

Zend Uw Geest uit, en alles zal worden herschapen.

En Gij zult het aanschijn der aarde vernieuwen.

Harry Hendriksen

Mogelijk ook interessant voor u:
za 25

Wehl

25 mei - 19:00
zo 26

Didam

26 mei - 09:30
zo 26

Zeddam

26 mei - 11:00
zo 26

Beek

26 mei - 11:00

Bedevaarten 2024

Ook in 2024 worden er weer bedevaarten georganiseerd vanuit onze parochie.

Dit jaar kunt u mee naar Kevelaer, Lourdes en onze lokale minipelgrimage op de fiets.

Lees verder »

60 jaar priester

Ik werd in 1964 kapelaan in Beek en met de pastoor reed ik langs de grenzen van de parochie. Hierbinnen ligt onze zorg. En ineens stond ik voor de 18-jarigen cursus…

Lees verder »

Jubeljaar 2025

Paus Franciscus heeft voor 2025 een Heilig Jaar afgekondigd met als thema ‘Pelgrims van hoop’. Als voorbereiding daarop is 2024 uitgeroepen tot een “Jaar van

Lees verder »

Hemelvaart 2024

p 9 mei vieren we samen Hemelvaart in ‘s-Heerenberg, met een viering, een kinderwoorddienst, ontmoeting in de pastorietuin en…

Lees verder »
Parochie H. Gabriël