Iemand kwam bij verhuizen een honderd jaaroude doos tegen met de naam van een grote modezaak van voor de oorlog..
En daarin zit een keurig verpakte “set” voor een doopviering:
Het is ooit gekocht door een boerengezin in Groessen toen het echtpaar in 1927
het eerste kind verwachtte. En daarna zijn er zeker 15 familieleden in gedoopt, meteen na hun geboorte
Als je dit bekijkt, kun je verwonderd zijn dat ze zoiets speciaals kochten.
Zo’n mooi geheel met veel kwetsbaar handwerk!
Wat wilden ze hiermee uitdrukken? Misschien zoiets als:
“We zijn zo gelukkig met dit kind, zo dankbaar voor dit nieuwe leven.
We vertrouwen het toe aan Gods nabijheid, bidden dat ons kind met vertrouwen door het leven kan gaan met de Geest van Jezus.”
Zoiets leefde toen. Maar wij in onze jaren met opnieuw weer pijnlijke kerksluitingen…
Tja, ons katholieke geloof.. ..Iets van toen?
Van plicht en moeten en “zo hoort het”. De pijn die je nog dwars zit. Of” je moet het maar geloven”.
Of mag je ook zeggen: “Ik heb met de doop
(en wat daarna kwam, eerste communie, vormsel en meedoen met…. …)
OOK IETS ONTVANGEN, dat ik in mijn hart meedraag”.
Een verbondenheid met Jezus en zijn Geest, zichtbaar ook in Maria..
Iets van “en toch” en hoop dat…
Misschien zeg je zachtjes voor jezelf: Er leeft in mijn hart wel méér dan ik uitspreek!

Een vrouw die in haar boek ”Van ver gekomen” uiteindelijk zegt:
“De mis wil ik niet missen”…
Een ander: “Na 30 jaar hoorde ik de kerkklokken luiden”.
En iemand: “Het betekent wat om de mis te dienen”.
Wereldwijd is er een “synodaal proces” gaande
Letterlijk vertaald: “samen- op weg” als een “proces” dat je “verandert”…
Het bemoedigt mij om te merken wat er óók gaande is,
soms verder weg, soms via een website als https://www.katholiekleven.nl/
soms verrassend dichtbij .
Want als je bijvoorbeeld luistert naar een stukje verhaal van Jezus..
– en daarna rustig nagaat wat jou daarin raakt,
– als je dan jouw verhaal kunt delen en open kunt luisteren naar wat een ander treft, ervaar je soms een verbondenheid , die je sterkt en goed doet.
Misschien zeg je ook: Er leeft méér van Gods Geest onder ons!
Terwijl ik deze tekst nog weer eens nalees is het 28 oktober.
Deze dag gedenken we in de kerk twee apostelen: Simon met als bijnaam de IJveraar; en Judas Thaddeus, een vragen steller, die ons “een korte brief naliet waarin hij oproept het goede te bewaren.
En in het morgengebed van deze dag staat o.a.
“Lof zij u Heer voor het sacrament van het doopsel.”
Wat zo’n doopkleed kan oproepen..







