Edith Berendsen
door Edith Berendsen
Nou, gewaardeerd?. .. 35 jaar geleden begon ik in Duiven samen met een nieuw pastoresteam. Na 4 jaar kreeg de eerste collega een andere benoeming en hij werd uitvoerig bedankt. Een jaar later vertrok de tweede en werd nog haast meer geprezen. Zelf veronderstelde ik dat ik daar nog jaren zou blijven. En terwijl ik naar huis reed , voelde ik mij verdrietig, deels om hun vertrek maar ook omdat je blijkbaar pas waarderende woorden ontvangt als je weggaat, of ooit een jubileum hebt ..Ik vermoed dat u dit wel herkent: je wilt graag waardering krijgen , óók als je “gewoon je werk doet“.
In onze tijd is waardering en erkenning extra kwetsbaar geworden. Want onze maatschappij vraagt voortdurend om topprestaties. Daarmee maak je je populair, en daar word je ook letterlijk en figuurlijk op afgerekend. ( Zoals b.v. bij profvoetballers) . Maar dat alles kan je ook te veel worden. Jonge mensen hebben soms zoveel verplichtingen met hun werk, hun gezin, hun sociale contacten, dat je als het ware jezelf verliest. Wanneer jou daarbij ook nog voortdurend “de maat wordt genomen” kun je in een burn-out terecht komen.. Je kunt je voelen als opgebrande lucifers.
Ik hoop dat je óók andere ervaringen hebt met familie en vrienden… Want daar gaat het niet om topprestaties. Daar mag je er zijn zoals je bent, daar kijken ze met mildheid en genegenheid, liefde naar jou met je kostbare en ook kwetsbare kanten. Wanneer je zoiets ervaart, komt dat dicht bij wat we in de kerk: “genade” noemen. Dat woord “genade” klinkt nogal ouderwets en ongrijpbaar, Maar staat wel centraal in ons geloof. De apostel Johannes schrijft: Niet wij hebben God liefgehad maar Hij ons. (1 Joh4,10) En dat klinkt in woorden die we vaak bidden: Weesgegroet Maria vol van genade, de Heer is met u. En in de eucharistie hoor je meteen na het kruisteken Moge de liefde van God, de genade van onze Heer Jezus Christus en de gemeenschap in de heilige Geest met ons zijn..
Genade?.. In dat woord zit iets in van welwillend naar de ander kijken. Een onverdiend geschenk van liefde, die jou rust, vrede en bemoediging kan brengen. Zo wilde en wil God naar ons toe komen in de persoon van Jezus, met de H Geest. Het is een onbegrijpelijk geschenk, een genade, En het antwoord op “genade” hoor je bij Maria als ze in het “magnificat” zegt “Mijn ziel prijst hoog de Heer, want Hij heeft neergezien op de geringheid van zijn.
Deze foto probeert “genade” uit te beelden: het kostbare dat je zomaar ontvangt met tederheid, met barmhartigheid. Het verbindt ons met datgene wat je in het leven ervaart als geschenk, en met name in liefde, verbondenheid, of vergeving.
Misschien kun je zeggen: ik ben ook wel een “begenadigd” mens. Daar ergens zit ook de bron van ons vertrouwen in de toekomst. Dat we te midden van alle huidige onzekerheid ons durven noemen: Pelgrims van Hoop. Vanuit deze beleving bidden we nu op weg naar Pinksteren: ”Kom H Geest vervul de harten van de gelovigen en ontsteek in hen het vuur van uw liefde” Het geschenk van God aan ons.
Nb. Op onze website van de Kbo besteden we ook aandacht aan “Omgaan met het kostbare en het kwetsbare”. https://www.kbogelderland.nl/didam-2/kostbaar/
Emeritus pr Harry Hendriksen
door Edith Berendsen
Op zondag 1 juni is er geen viering in Didam de gebedsintenties die hiervoor waren opgegeven zullen op zondag 8 juni worden gelezen.
door Edith Berendsen
Maria wordt in deze maand op een bijzondere manier geëerd als de eerste pelgrim van hoop. Zij bleef vertrouwen, ook in moeilijke tijden- een voorbeeld voor ons allemaal.
In onze parochie staan we hierbij stil met verschillende vieringen. Iedereen is van harte welkom.
door Edith Berendsen
Op zondagavond 4 mei wordt er een oecumenische herdenkingsdienst gehouden in de protestantse kerk hier in Didam. Voorganger zal zijn Theo Reuling. De dienstbbegint om 18.45 u. Daarna is er de stille tocht naar het monument. Om 20 u volgt er 1 minuut stilte waarna de kranslegging.
De dienst is life te volgen via: http:/pkn-didam.nl/ dodenherdenking
door Edith Berendsen
Paus Franciscus
In paradisum deducante angeli!
door Edith Berendsen
Pastoor Oortman wenst u allen in deze videoboodschap een Zalig Pasen
door Edith Berendsen
In deze vierde vlog van de Goede Week staat *Pasen* centraal.
Maar de dood is niet het einde., dat is wat we met Pasen vieren.
Maar de dood is niet het einde., dat is wat we met Pasen vieren.
Zalig Pasen
door Edith Berendsen
In deze derde vlog van de Goede Week staat *Goede Vrijdag* centraal.
Pastoor Oortman deelt zijn gedachten over het lijden en sterven van Jezus – een moment van stilte, bezinning en hoop.
door Edith Berendsen
Hieronder ziet u het bovenste gedeelte van het grote schilderij ‘De Transfiguratie’ (ca. 1618) van de beroemde Italiaanse schilder en architect Raffaello Sanzio, bij ons vooral bekend als Rafaël. Het bevindt zich in de Pinacotheek van de Vaticaanse Musea.
Het is een afbeelding van de Gedaanteverandering op de berg (volgens eeuwenoude traditie de berg Tabor), waarover het Evangelie gaat dat op de tweede zondag van de Veertigdagentijd wordt voorgelezen: Jezus ging met drie apostelen (Petrus, Johannes en Jacobus) de berg Tabor op “om er te bidden.” Lucas vertelt: “Terwijl Hij in gebed was veranderde zijn gelaat van aanblik en werden zijn kleren verblindend wit” (9, 28b-29). Twee mannen verschenen “in heerlijkheid” naast Hem: rechts van Jezus Mozes met de stenen tafelen, die de Joodse Wet vertegenwoordigt; links van Hem Elia, die de profeten vertegenwoordigt. Beiden samen staan voor het Oude Testament, dat in Jezus wordt vervuld. Lucas zegt: “zij spraken over zijn heengaan dat Hij in Jeruzalem zou voltrekken.” Lees hier de volledige groet van de aartsbisschop