Parochie H. Gabriël

Ze liepen al een tijdje rond. Iedere keer werd er een kerstboom uit het rijtje gehaald en middenin het pad gezet. De man in het gezelschap hield de kerstboom vast; een vrouw en twee kinderen bekeken de boom van een afstandje. Telkens opnieuw werd de boom weer netjes in het rijtje teruggeplaatst en op het gezicht van de man was enige frustratie te zien. Ze gingen verder. Een andere boom werd in het midden van het pad gezet en werd aan een kritische blik onderworpen. Ineens was daar die blijde blik van de kinderen, de armen gingen in een juichbeweging omhoog en de vrouw knikte tevreden. De kerstboom voor dit jaar was gevonden.

Ik bekeek het zo van een afstandje, terwijl ook ik opzoek was naar de perfecte boom. En mijn gedachten gingen terug naar de tijd dat ik met mijn vader en zus op zoek gingen naar die perfecte boom voor thuis, die ook de goedkeuring van onze moeder kon dragen. De vreugde als die boom gevonden was en de blijdschap als de kerstboom in de huiskamer stond, voorzien van lichtjes, kerstballen, kerstklokjes, ijspegels, slingers en wat al niet. Ineens was die kamer anders; er was een ander soort licht: het licht van Kerstmis!

Voorbereidingen treffen. Daar draait het om in de Advent. En iedereen doet dat op een andere manier. Sommige mensen leggen de nadruk op de versiering van de woonkamer, weer anderen zetten het hele huis van buiten in de lampjes en weer anderen zijn druk in de weer met recepten en uitnodigingen voor wie er aan tafel genodigd gaan worden.

Iedereen is bezig en dat is mooi. In al die drukte is het soms moeilijk om je innerlijk voor te bereiden op de betekenis van het feest van Kerstmis. Het feest van het Licht. Het Licht dat door God in de wereld is gebracht in Zijn Zoon Jezus Christus, het Kind in de kribbe. Ik hoop dat u in al die drukte tijd vindt, om in uw leven dat Licht de ruimte te geven; ruimte aan de Liefde die dat Licht voortbracht. Dan heeft ieder lichtje in de perfecte kerstboom een diepere betekenis!

Een mooie Advent wens ik u toe.

Marc Oortman, pastoor


Op vrijdag 28 november organiseert het Gabriël Leerhuis een lezing met Johanneke Bosman over het leven, de verhalen en de betekenis van Sint Nicolaas. Wie kent hem niet: de statige Goedheiligman met mijter en rode mantel? Maar wie weet eigenlijk wat hij werkelijk betekende en welke historische wortels achter zijn legenden schuilgaan?

Johanneke Bosman

Johanneke Bosman (1979) studeerde theologie in Amsterdam en Rome. Van kinds af aan heeft zij een bijzondere band met de Heilige Nicolaas – zij is namelijk geboren op 6 december, de feestdag van de Goedheiligman. Zij is auteur van het boek Op bezoek bij Sint Nicolaas, een reisgids, waarin zij inzicht biedt in de oorsprong en betekenis van het Nicolaasfeest in binnen- en buitenland. In haar werk combineert zij haar theologische achtergrond met haar fascinatie voor geschiedenis, kunst en traditie.

Op bezoek bij Sint Nicolaas

Wie was Sint Nicolaas werkelijk? Hoe groeide hij uit tot de wereldwijd geliefde figuur die we vandaag kennen? Johanneke Bosman neemt ons mee op een ontdekkingstocht langs zeventien eeuwen kerkgeschiedenis, waarbij zij stilhoudt bij historische feiten, legendarische verhalen en sprookjesachtige tradities.

Praktische informatie

Datum: vrijdag 28 november
Tijd: 19.30 uur (inloop vanaf 19.15 uur)
Locatie: parochiecentrum Didam (Raadhuisstraat 1a)

Na afloop is er gelegenheid tot ontmoeting en gesprek onder het genot van een drankje en een handje pepernoten. We hopen op een inspirerende avond en nodigen iedereen van harte uit!


Iemand kwam bij verhuizen een  honderd jaaroude doos tegen met de naam van een grote modezaak van voor de oorlog..
En daarin zit  een keurig verpakte  “set” voor een doopviering: 

Doop-onderjurk
Doop-jurk
Doop-mutsje
Doopkleed - voor op het eind van de doop

Het is ooit  gekocht door een boerengezin in Groessen toen het echtpaar in 1927
 het eerste kind verwachtte.  En daarna zijn er  zeker 15 familieleden  in gedoopt, meteen na hun geboorte
Als je dit bekijkt, kun je verwonderd zijn dat ze  zoiets speciaals kochten.
Zo’n mooi geheel met veel kwetsbaar handwerk!
Wat wilden ze hiermee uitdrukken?  Misschien zoiets als:

“We zijn zo gelukkig met dit kind, zo dankbaar voor dit nieuwe leven.
We vertrouwen het toe aan Gods nabijheid, bidden dat ons kind met vertrouwen door het leven kan gaan met  de Geest van Jezus.”

Zoiets leefde toen. Maar wij in onze jaren met opnieuw weer pijnlijke kerksluitingen…
Tja, ons  katholieke geloof.. ..Iets van toen?
Van plicht en moeten en “zo hoort het”.  De pijn die je nog dwars zit. Of” je moet het maar geloven”.

Of mag je ook zeggen:   “Ik heb met de doop
(en wat daarna kwam, eerste communie, vormsel en meedoen met…. …)
OOK IETS ONTVANGEN, dat ik  in mijn hart meedraag”.
Een verbondenheid met Jezus en zijn Geest, zichtbaar ook in Maria..
Iets van  “en toch” en hoop dat…
Misschien zeg je zachtjes voor jezelf: Er leeft in mijn hart wel méér dan ik uitspreek!

Want te midden van kerksluiting, en vervreemding, hoor ik ook over ontdekken of terugvinden.
Een vrouw die in haar boek ”Van ver gekomen” uiteindelijk zegt:
“De mis wil ik niet missen”…
Een ander: “Na 30 jaar hoorde ik de kerkklokken luiden”.
En iemand: “Het betekent wat om de mis te dienen”.

 Wereldwijd is er een “synodaal proces” gaande
Letterlijk vertaald: “samen- op weg” als een “proces” dat je “verandert”…
Het bemoedigt mij  om te merken wat er óók gaande is,
soms verder weg, soms via een website als https://www.katholiekleven.nl/
 soms verrassend dichtbij .
Want als je bijvoorbeeld luistert naar een stukje verhaal van Jezus..
– en daarna rustig nagaat wat jou daarin raakt,
– als je dan jouw verhaal kunt delen en open kunt luisteren naar wat een ander treft, ervaar je soms een verbondenheid , die je sterkt en goed doet.
Misschien zeg je ook:  Er leeft méér van Gods Geest onder ons!

Terwijl ik deze tekst nog weer eens nalees is het 28 oktober.
Deze dag gedenken we in de kerk twee apostelen: Simon met als bijnaam de IJveraar; en Judas Thaddeus, een vragen steller, die ons “een korte brief naliet waarin hij oproept  het goede te bewaren.
En in het morgengebed van deze dag  staat o.a.
“Lof zij u Heer voor het sacrament van het doopsel.”

Wat zo’n doopkleed kan oproepen..


Vier samen met ons deze mooie traditie. Ervaar de warmte, verbondenheid en de unieke klanken van de jachthoorns tijdens de Hubertusviering, en laat u inspireren door het verhaal van Sint Hubertus om met respect en zorg naar de natuur te kijken. Het wordt op prijs gesteld dat de jagers en drijvers in het “groen” komen.
  • zondag 16 november 11:00 uur
  • St. Pancratiuskerk te ’s-Heerenberg,
  • Voorganger Leon Feijen.

Het Hubertusverhaal:

Er is weinig met zekerheid over de heilige Hubertus (655-727) te zeggen. We weten dat hij van adellijke komaf was en noemen hem de laatste bisschop van Maastricht en de eerste bisschop van Luik. Op deze feiten na beschikken we enkel over legenden.

De bekendste legende over Hubertus draait om zijn bekering:
Hubertus is een rijke, jonge man die denkt dat de hele wereld om hem draait. Als hij op Goede Vrijdag in het jaar 683 zin heeft om te jagen, kan het hem niets schelen dat het bijzonder oneerbiedig is dit op zo’n belangrijke christelijke feestdag te doen. Hij trekt met zijn honden de bossen in en ziet al gauw een prachtig hert in de verte. Hubertus jaagt zijn honden achter het hert aan en begint langzaam op het vluchtende hert in te lopen. Al gauw is het hert zo dichtbij dat Hubertus het neer zou kunnen schieten. Je zou verwachten dat het hert zou blijven vluchten tot zijn dood, maar het hert stopt plotseling met rennen en draait zich om naar de jonge edelman. Tussen zijn gewei is een kruis van stralend wit licht verschenen.
“Hubertus, waarom verdoe je je tijd met dit soort bezigheden? Van nu af zul je niet meer dieren vangen, maar mensen.”, spreekt een stem. Als Hubertus de stem hoort en het lichtende kruis ziet, valt hij op zijn knieën: “Heer, wat moet ik doen?” Dan geeft God Hubertus een opdracht. “Ga naar mijn dienaar Lambertus, de bisschop van Maastricht. Deze zal u mijn wil kenbaar maken”
En Hubertus gaat.

Na het voorval wordt Hubertus een zeer religieus mens. Hij vertrekt naar Maastricht waar hij Lambertus opvolgt als de bisschop van de stad. Maastricht is op dat moment een onveilige stad, Hubertus besluit de bisschopszetel naar Luik te verplaatsen.
Na zijn dood wordt hij de Heilige Hubertus.

Wat Hubertus in zijn leven voor de kerk en de maatschappij heeft betekent, is grotendeels onbekend. Toch is de heilige Hubertus nog altijd een van de populairste heiligen in België en ook in Zuid-Nederland (en de Achterhoek!) is hij zeer geliefd. Dankzij zijn bekendheid heeft de heilige Hubertus zelfs zijn stempel kunnen drukken op de popcultuur populaire cultuur. Zo staat bijvoorbeeld op het drankje Jägermeister een afbeelding van een hert met een kruis als logo.


Van zaterdag 25 april t/m zaterdag 2 mei 2026 reizen we samen naar Lourdes  met bus en TGV vanuit de parochies H. Gabriël en St. Willibrordus.

De bedevaart wordt georganiseerd door het Aartsbisdom Utrecht i.s.m. het Huis voor de Pelgrim. Ook jongeren en jonge gezinnen zijn van harte welkom!


Informatieavonden:

  • Vrijdag 14 november
    19.30 uur
    Parochiecentrum Didam, Raadhuisstraat 1a
  • Woensdag 19 november
    19.30 uur
    Parochiecentrum Zevenaar, Kerkstraat 2

Op zaterdag 8 november om 17:00 uur vieren we samen Sint Maarten in de Mariakerk te Didam. 

Iedereen is van harte welkom om samen dit mooie feest te beleven!
Pastoor Oortman deelt in zijn vlog meer over de betekenis van Sint Maarten.


Op vrijdag 14 november is er een landelijke studiemiddag met als thema Eén Kerk, één missie, die interessant kan zijn voor pastores en parochianen.

Synodaliteit, missionaire parochie en oecumene zijn drie onderling verbonden perspectieven die richting geven aan de toekomst van de Kerk in Nederland. In een tijd van krimp en schaalvergroting is het belangrijk om deze visies te combineren voor een effectieve en vernieuwende aanpak van parochieel leven. De Katholieke Vereniging voor Oecumene benadrukt dat missie en oecumene samenkomen in synodaliteit. Op de studiedag onderzoeken we hoe deze drie invalshoeken elkaar kunnen versterken voor een levendig christelijk getuigenis. Meer informatie en aanmelding: https://www.oecumene.nl/activiteit/studiemiddag-een-kerk-een-missie/


Op 1 en 2 november staan we samen stil bij Allerheiligen en Allerzielen — momenten van dankbaarheid, herinnering en verbondenheid. We herdenken onze dierbaren, vieren het leven en vinden troost in het geloof.

Iedereen is van harte welkom om samen te vieren.
Het vieringen rooster is altijd het meest actueel te zien in ons online rooster
 
Meer informatie over Allerheiligen en Allerzielen vindt op op Vier.nu
 

Op zondag 9 november 2025 vieren we Willibrordzondag, het feest van de heilige Willibrord, patroon van Nederland en eerste bisschop van Utrecht. Deze dag wordt in de gehele Rooms-Katholieke Kerk in Nederland aandacht gevraagd voor de oecumene.

Willibrordzondag: weekend van 8 en 9 november 2025

‘In die éne zijn wij één’ is de wapenspreuk van de dit jaar gekozen paus Leo XIV. Via die wapenspreuk reflecteren we op Willibrordzondag op de positie van het Petrusambt in de kerk, van wie het hoofd en het fundament Christus is. 

Dit jaar valt Willibrordzondag samen met het hoogfeest van de kerkwijding van de basiliek van Lateranen, de kathedraal van Rome waar de bisschopszetel van de paus staat. De poster weerspiegelt de continuïteit van het huidige pontificaat met het vorige. Het beeld van paus Franciscus die zich samen met leiders van andere kerken in gebed keert tot Christus siert de poster en is een krachtig getuigenis van de eenheid in Hem.