Op 2 februari, de liturgische feestdag van de H. Blasius wordt in veel kerken na de eucharistieviering de gelegenheid geboden om de Blasius-zegen te ontvangen.
De priester houdt daarbij twee op Maria Lichtmis-gewijde kaarsen in Andreaskruis-vorm onder de kin van de gelovige en hij bidt dan: ”Moge God u op voorspraak van de Heilige Blasius bevrijden van keelziekten en andere kwalen, in de naam van de Vader, Zoon en Heilige Geest, Amen.
In onze parochie wordt de Blasius-zegen gegeven op zaterdag 1 en zondag 2 februari na de Eucharistievieringen.
Zaterdag 1 februari 18:30 uur Beek Zondag 2 februari 9:30 uur in ’s-Heerenberg en om 11:00 uur in Didam
De reis wordt georganiseerd door Huis voor de Pelgrim, de Limburgse bedevaartorganisatie. Onze reis vanuit de parochie H. Gabriël is vastgezet van 17 t/m 22 september 2025. We reizen per vliegtuig.
Mocht u interesse hebben om aan deze reis deel te nemen, dan is er op dinsdag 25 februari 2025 een algemene informatieavond op het parochiecentrum in Didam, Raadhuisstraat 1a. Aanvang 19.30u Deze avond krijgt u uitgebreid uitleg over de Lourdesreis.
Bent u verder goed te been maar kunt u het lopen in Lourdes niet volhouden dan wordt er voor u daar ter plekke een rolstoel of rollator geregeld. Wel dient u zelf zorg te dragen voor een duwer die dagen. Mocht dit echt niet lukken neem dan contact met ons op of er nog andere mogelijkheden zijn.
Heeft u meer zorg nodig, ook dan is het mogelijk om in deze week met ons mee te reizen. U verblijft dan in een zorghotel of in het accueil met de nodige zorg van de vrijwilligers die vanuit Huis van Pelgrim hiervoor meegaan. Er is een mogelijkheid dat partners en of familieleden kunnen verblijven bij u.
Op het moment dat u deze brief leest, kijken we terug op een roerig jaar. Er is heel veel gebeurd en het zal u net zo vergaan als mijzelf: ik maak me zorgen. Zorgen om de wereldvrede, zorgen over de verhoudingen in onze eigen samenleving, zorgen over van alles en nog wat. Het lijkt er soms op dat het stuur in de wereld weg is. En juist in die wereld zie ik mensen zoeken naar zingeving; zie ik een toenemende belangstelling voor dat wat Jezus ons heeft voorgeleefd. En al lijkt het belang van de Kerk in het maatschappelijk debat verdwenen, ik ervaar dat anderen juist zoeken naar antwoorden op levensvragen bij dat wat Jezus ons heeft geleerd.
Als parochie H. Gabriël proberen wij open en missionair in de samenleving te staan. Wij organiseren tal van momenten om de Boodschap van Christus uit te dragen. Natuurlijk zijn daar de vieringen het jaar door, maar ook de Gabriëldag en Gabriëlvieringen, bijeenkomsten van het Leerhuis (waar gastsprekers worden uitgenodigd om te vertellen over onderwerpen en daarover in gesprek te gaan) en zo meer. Allemaal activiteiten die gefinancierd worden met uw vrijwillige, financiële bijdrage.
Het belang van de Actie Kerkbalans kan ik daarom niet genoeg onderstrepen. De parochie is afhankelijk van uw bijdrage. Er zijn inkomsten uit beleggingen, een gespaard vermogen uit het verleden, maar de inkomsten daaruit laten te wensen over. De gelden worden volgens de richtlijnen van de Nederlandse Kerkprovincie belegd, want onder andere inhoudt dat het niet ondergebracht mag worden in aandelen van bedrijven die actief zijn in de oorlogsindustrie.
Andere inkomsten zijn er niet! Vaak wordt gedacht dat de parochie gefinancierd wordt door het bisdom of dat de salarissen van medewerkers en priesters door de Nederlandse Staat worden voldaan! Niets is minder waar. Alles, ook het onderhoud van de kerken en gebouwen, wordt voldaan uit uw financiële bijdrage.
Ieder jaar schrijf ik deze brief bij de Actie Kerkbalans met enige schroom. Misschien doe ik een beroep op u terwijl u het zelf financieel moeilijk hebt. Daarom: iedere bijdrage – hoe groot of klein ook – wordt zeer gewaardeerd. En bent u in de omstandigheden dat u wat extra’s kunt missen, het zal bijzonder op prijs worden gesteld.
Help ons om in deze wereld de woorden van Jezus Christus gestalte te geven! Woorden van geloof, hoop en liefde!
Heilig jaar, jubeljaar? deuren die open gaan, en evenwicht herstellen.?.
Ik overdenk wat het voor mij betekende en betekent.
Het eerst hoorde ik er over in 1950. We hadden in onze buurtschap juist een eigen noodkerk in een schuur, en ik was misdienaar geworden. Toen begon de pastoor over een “heilig jaar”! Blijkbaar zouden we iets bijzonders gaan meemaken. Ik was nieuwsgierig. Zozeer, dat het op de achtergrond meespeelde toen ik zei dat ik wel priester wilde worden, om te helpen als het nodig was.
Nu 75 jaar later… Wat heb ik dan ontdekt en raakt mij nu ? De oorsprong ligt ergens vóór Christus bij het Joodse volk, zoals het toen in Israël woonde. In hun geheugen leefde sterk de ervaring van slavernij en onderdrukking, ooit in Egypte.. Nu woonden ze vrij in hun land, waar elke familie een stuk land had om een eigen bestaan op te bouwen. In vrijheid? Nou, het was ook vaak werk, werk, werk.. bijna als slaven..
1. Er kwam iedere 7 dagen een rustdag, om het evenwicht te herstellen. Dat was nodig voor jezelf, voor je knecht, ja zelfs voor je dieren. Een dag om samen te zijn, en stil te staan bij wat je gegeven was. Dat werd de sabbat. En ook onze zondag was heel sterk “rustdag” Ouderwets? Het blijft actueel om in onze jachtige wereld het evenwicht te bewaren tussen werk en rust.
2. Het ideaal ging een stap verder: Iedere7 jaar moet er óók rust zijn voor de natuur. Dus een jaar lang niet ploegen en zaaien, maar leven van wat het land uit zichzelf voortbrengt!… Een mooie droom, en of dat ook echt gebeurd is? Toch is het nu heel actueel: Hoe kunnen we de grond, de natuur rust geven, en waar nodig het evenwicht herstellen?
3. En nog stap verder ging de droom: iedere 7 x 7 jaarmoest rust en evenwicht hersteld worden in de samenleving. een “jubeljaar” Want na zoveel jaren waren sommigen door ziekte, pech of stommiteit arm geworden. Ze hadden hun bezit moeten verkopen, waren knecht geworden of soms werden ze met heel hun gezin ongeveer slaaf.. En intussen waren anderen des te rijker geworden.. En daarbij kwamen sommigen niet meer bij elkaar over de vloer,l, voelden zich te groot of juist te minderwaardig of buitengesloten
Maar nú in het jubeljaar droomden ze van het ideaal dat scheefgroei hersteld zou worden.. Dat de verliezer zijn land terug kreeg om weer als vrij mens verder te kunnen. De droom dat deuren weer open gingen naar elkaar toe. Waarschijnlijk is het zelden waar gemaakt. Maar toch.. Eigenlijk is het ook een droom van deze tijd. Voor degene die zich in de hoek gedrukt, minderwaardig voelen, dat je mag weten: naar God staat de deur ópen, wat je situatie ook is… En de droom naar elkaar onderling: dat dicht gegooide deuren weer open gaan.. Én ook wereldwijd.. dat de kloof tussen arm en rijk wordt overbrugd en de aarde met zorg wordt gedeeld..
Heilig jaar, de droom dat evenwicht hersteld wordt .. Tijd om extra biddend, lopend, stappen zetten naar verzoening, herstel, gerechtigheid … Dat we geleid worden door de Geest van God, van liefde..